Bo Deurloo

Mijn werk kan worden omschreven als intuïtief en haalt gedachten uit het dagelijks leven, de natuur, religies, sociale constructies, sociaal-politieke kwesties en meer. Ik geloof dat het werk is zoals het is en afhankelijk is van het perspectief van de kijker van wat het kan zijn. Binnen mijn praktijk zijn er geen formaliteiten of regels voor het spel van onderzoek, maar eerder een spontaniteit van acties en een spel van spanningen. Dit spel resulteert in wat er op dat moment gebeurt of wat interessant voor me is, van soms herhalende reflectieve gebaren, vrij vloeiende tekens en krabbels tot expressieve markeringen en referenties. Het doel is om geen doel te hebben. Geen agency. Deze houding trekt me naar abstracte gebaren binnen de kunst die niet inherent een betekenis hebben. Deze vormen kunnen een ruimtelijkheid in zich dragen door hun onbegrijpelijke/lege aard, maar kunnen ook spanning creëren. Dit idee van onbegrijpelijkheid/leegte en spanning is voor mij parallel aan het leven. Toch probeer ik ook vertrouwde gevoelens te creëren in het werk zelf, een gevoel waarin het werk gewoon logisch is en je weer naar binnen trekt, maar dus ook uitspuugt. Als kunstenaar zie ik mezelf net zo goed als kijker als de kijker de kunst ziet. Er is geen verschil in wie creëert en wie niet. De realiteit van een kunstwerk wordt op zichzelf gecreëerd door de waarneming van de kijker.