Anna Nunes van den Hoven

De sculpturen (2024–) ontstaan uit afgietsels van eerder gevormde vrouwelijke figuren, in spel en vrije beweging. Door het gebruik van grote hoeveelheden cacao, koffie en indigo vervormen en breken deze lichamen. De materialen, die direct verbonden zijn met de eerste grootschalige plantage-economieën, dragen de geschiedenissen van slavernij en monocultuur met zich mee. Binnen deze systemen werden zowel het land als mensen uitgeput, gemeenschappen ontwricht en tradities onderbroken. De breuken in de figuren maken zichtbaar hoe deze processen niet alleen leidden tot ecologische verwoesting, maar ook diepe sporen nalieten in het menselijk bestaan. In het bijzonder in dat van vrouwen, die werden geconfronteerd met een dubbele vorm van kolonisatie.

Project centred on a ceramic tradition, historically led by women, that moved across the Atlantic, from the African continent to Cape Verde, São Tomé and later to the Caribbean and South America, where it continued to adapt and evolve. Through histories of colonisation, slavery, and broader social change, this ceramic practice was gradually pushed to the margins of everyday life. Questions remain about how this knowledge continues to be remembered and practised across different geographies, and how it persists within landscapes, objects, and communities. Since 2024, the project studies this tradition through archival research, literature, archaeology and artistic residencies with people who continue to carry and practise this knowledge. During these residencies, knowledge is shared through conversations and collective ceramic practice. These encounters offer insight into the forms, techniques, and gestures that have adapted across different contexts shaped by migration, while creating space to reflect on the historical and contemporary processes that have placed this knowledge under pressure. The residency processes unfold on textile surfaces: from conversations to preparing clay and shaping objects together. The fabric becomes infused with clay pigments, traces of the ceramic tradition and the handprints of those who carry this knowledge across different geographies. In this way, the textile becomes both a witness and a material archive of this heritage: tracing how the tradition continues to persist across the Atlantic, within communities and the landscape. tracing how the tradition continues to move across the Atlantic, through communities and landscapes.

Ontwikkeld in samenwerking met keramisten Alcides Morais en Isabel Sanches en diasporische gemeenschappen in Loulé, Lissabon en Rotterdam

In samenwerking met Isabel Sanches en diasporische gemeenschappen in Loulé en Lissabon

Ontwikkeld in samenwerking met keramisten Alcides Morais en Isabel Sanches en diasporische gemeenschappen in Loulé, Lissabon en Rotterdam

In samenwerking met keramist Alcides Morais en leden van de Kaapverdische gemeenschap in Nederland