Navid Nuur

Mijn werk laat zich niet gemakkelijk vastpinnen op wat je direct ziet. Het is net zo vluchtig als de elementen waarmee ik werk, zoals licht, energie en restruimte. Mijn werk heeft geen vaste vorm of vaste plek. Hoewel ik uitga van onze dagelijkse fysieke werkelijkheid, wil ik me niet beperken tot de manier waarop we gewend zijn om naar de ruimte om ons heen te kijken. Ik probeer die grenzen juist op te rekken of zelfs te laten vervagen. Door de interpretatie als het ware te vertragen, wil ik de kijker de ruimte geven om opnieuw te kijken en een moment van reflectie te ervaren.Ik omschrijf mijn werken als denkmodellen. In mijn visie is alles met elkaar verbonden. Mensen, materialen, natuur en energie staan volgens mij voortdurend met elkaar in relatie. Daarom zie ik een kunstwerk niet als een afgesloten object, maar als iets dat betekenis krijgt door de ontmoeting met de bezoeker. Ik wil mensen bewust maken van processen die vaak onzichtbaar blijven, zoals de werking van licht, de invloed van tijd en de eigenschappen van materialen. Door deze alledaagse verschijnselen op een andere manier te laten zien, nodig ik bezoekers uit om bewuster te kijken en hun omgeving op een nieuwe manier te ervaren. Dit kijken vertraagd en loopt zelf soms vast in de definities die we aan kunst geven, hierdoor denken we de wereld en de kunst beter te begrijpen maar het kadert deze ook meteen weer in.