Pum van de Koppel

Met spaghetti en lijm in de hand probeerde Pum van de Koppel zich een houding te geven in gespannen getijden. Met deze ingrediënten werd op 24 november 2024 een constructie gebouwd die al dan niet tot het eind overeind bleef. Hetzelfde onzekere lot wachtte Nieuw Dakota en andere cultuurinstituten. Het werk ‘Ten lange leste’ haalt een troostende kracht aan die de kunstenaar zelf vanuit instabiele dingen ervaart: sinterklaas surprises, een stapel vuile was, je oude fiets, een studentenvakbond, pasta pesto… Zoals de cucina povera ontstond in tijden van nood, hoopt Pum van de Koppel uit te gaan van collectieve creativiteit als antwoord op de nieuwe culturele rantsoenering. Alhoewel de structuur binnen een paar dagen ineenstortte, bleek de vertoonde collectieve creativiteit deze avond een rots in de branding ten aanzien van de uitzichloosheid dezer dagen.

Met spaghetti en lijm in de hand probeerde Pum van de Koppel zich een houding te geven in gespannen getijden. Met deze ingrediënten werd op 24 november 2024 een constructie gebouwd die al dan niet tot het eind overeind bleef. Hetzelfde onzekere lot wachtte Nieuw Dakota en andere cultuurinstituten. Het werk ‘Ten lange leste’ haalt een troostende kracht aan die de kunstenaar zelf vanuit instabiele dingen ervaart: sinterklaas surprises, een stapel vuile was, je oude fiets, een studentenvakbond, pasta pesto… Zoals de cucina povera ontstond in tijden van nood, hoopt Pum van de Koppel uit te gaan van collectieve creativiteit als antwoord op de nieuwe culturele rantsoenering. Alhoewel de structuur binnen een paar dagen ineenstortte, bleek de vertoonde collectieve creativiteit deze avond een rots in de branding ten aanzien van de uitzichloosheid dezer dagen.

Met spaghetti en lijm in de hand probeerde Pum van de Koppel zich een houding te geven in gespannen getijden. Met deze ingrediënten werd op 24 november 2024 een constructie gebouwd die al dan niet tot het eind overeind bleef. Hetzelfde onzekere lot wachtte Nieuw Dakota en andere cultuurinstituten. Het werk ‘Ten lange leste’ haalt een troostende kracht aan die de kunstenaar zelf vanuit instabiele dingen ervaart: sinterklaas surprises, een stapel vuile was, je oude fiets, een studentenvakbond, pasta pesto… Zoals de cucina povera ontstond in tijden van nood, hoopt Pum van de Koppel uit te gaan van collectieve creativiteit als antwoord op de nieuwe culturele rantsoenering. Alhoewel de structuur binnen een paar dagen ineenstortte, bleek de vertoonde collectieve creativiteit deze avond een rots in de branding ten aanzien van de uitzichloosheid dezer dagen.

The paintings are summations of awkwardly doubting and carefree decision making. De schilderijen zijn opsommingen van ongemakkelijk twijfelen en onbekommerd beslissingen maken. Via sporen sneldrogende verf ontstaan er ruwe vormen die refereren aan de geometrie maar die eigenwijs en rafelig blijven, als stenen. Stenen nog zonder identiteit, al wel met hun toegewezen kleur en plek op het doek. Door procesmatig en open schilderen word er geprobeerd het duiden van het beeld uit te stellen en podium te geven aan onzinnigheid, die als humuslaag fungeert voor de constructie van zinnigheid. Ten slotte komt de subjectiviteit van de schilderijen met de titels naar voren en krijgen de stenen hun script. The understanding of the image is postponed by a processual and open painting to give room to non-sense, which functions as a humus layer for our construction of sense. At last, the subjectivity of the paintings comes forth with the titles and the rocks receive their script.

Een professionele kunstenaar spelen. Een uitvoering van Gnossiene nummer 5 met fietsgeluiden.

een onprofessioneel mens te zijn

Een professionele kunstenaar spelen. Een uitvoering van Gnossiene nummer 5 met fietsgeluiden.

Onderdeel van de installatie 'Een poging om in te leven'

Mijn ervaring als student op de KABK besloeg meer beweging dan omlijning. In plaats van het formuleren van een conclusie na een periode artistiek onderzoek heb ik de potentie om te bewegen van "nee" leren waarderen. In deze vier jaar, waarbij vastgeroest wangedrag en mismanagment aan het licht kwam bracht "nee" de gemeenschap bij elkaar om te speculeren over de andere zijde van de vergelijking, over wat zou kunnen zijn in plaats van wat is. Het alomtegenwoordige verval doet mij denken aan mijn huishouden waar rommel samen woont met zorg. De installatie is een testament aan de poëtische verbeelding van het kunst maken. Een expressie waar waarvoor erna komt. - Juni 2023 (De uitdrukking 'for comes after' is geïntroduceerd door Sarah Ahmed in het boek 'What's the Use?, p.24)

Mijn ervaring als student op de KABK besloeg meer beweging dan omlijning. In plaats van het formuleren van een conclusie na een periode artistiek onderzoek heb ik de potentie om te bewegen van "nee" leren waarderen. In deze vier jaar, waarbij vastgeroest wangedrag en mismanagment aan het licht kwam bracht "nee" de gemeenschap bij elkaar om te speculeren over de andere zijde van de vergelijking, over wat zou kunnen zijn in plaats van wat is. Het alomtegenwoordige verval doet mij denken aan mijn huishouden waar rommel samen woont met zorg. De installatie is een testament aan de poëtische verbeelding van het kunst maken. Een expressie waar waarvoor erna komt. - Juni 2023 (De uitdrukking 'for comes after' is geïntroduceerd door Sarah Ahmed in het boek 'What's the Use?, p.24)

Pum van de Koppel kijkt graag uit het raam. Vanuit zijn (toenmalige) atelier keek je het kantoor binnen van het ministerie van financiën aan de andere kant van de straat. In een dagdroom kwam het idee bij hem op om met ze samen te werken. In zijn fantasie zag hij zichzelf al een e-mail schrijven achter het bureau, diagrammen tekenen op het whiteboard en belangrijke vergaderingen bijwonen met zijn collega's. In verband met het thema 'samenwerking' van de tentoonstelling Peas and Carrots was het verlangen oorspronkelijk om de kloof tussen het atelier en het kantoor kleiner te maken. Maar geleidelijk verschoof de aandacht van een uitwisselend samenwerkingsverband naar de voyeuristische blik zelf. Terwijl Pum van de Koppel door het raam naar het vage beeld van professionaliteit aan de overkant keek, realiseerde hij zich beduusd dat de fictieve laag van de kunstcontext, die hem beschermde tijdens zijn tijd als kunstacademiestudent, na het afstuderen niet meer zo vanzelfsprekend zou zijn. 'Groeten,' werd daarmee ook een kinderachtige weigering om al de volgende professionele levensfase in te gaan. Het verstilde het moment en probeerde vast te houden aan de kunstmatigheid van de fictieve kantoormedewerker alvorens naar het meer ambigue buiten te treden. (foto door Lotte van Uittert)

Ik kijk graag uit het raam. Vanuit mijn atelier zie je het kantoor van het ministerie van financiën aan de andere kant van de straat. In een dagdroom kwam het idee bij me op om met ze samen te werken. Mijn verbeelding zag mij al een e-mail schrijven achter het bureau, diagrammen tekenen op het whiteboard en belangrijke vergaderingen bijwonen met mijn collega's. Naar het thema van samenwerken van de expositie was mijn verlangen oorspronkelijk om de kloof tussen de kunstwereld en de financiële wereld kleiner te maken. Echter verschoof geleidelijk de aandacht van een uitwisselend samenwerkingsverband naar de voyeuristische blik naar buiten zelf. Terwijl ik door het raam keek naar het vage beeld van professionaliteit daar aan de overkant, realiseerde ik mij beduusd dat nadat ik over twee maanden afgestudeerd ben van de kunstacademie, de fictieve laag die de kunstcontext ondersteunt (en die ook mij geholpen heeft met mijn artistieke experimenten) niet meer zo vanzelfsprekend zou zijn als in de hermetisch afgesloten kunstacademiebubbel. 'Groet,' is een kinderachtige weigering om verder te gaan. Het staat erop om bij het moment stil te staan en probeert vast te houden aan de kunstmatigheid van de fictieve kantoormedewerker alvorens naar het meer ambigue buiten te treden.

A3 tekeningen na de performance 'als je begrijpt wat ik bedoel'

Gedurende de driedaagse tentoonstelling performde ik van 17:00 tot 20:30 op de opening en van 11:00 tot 18:00 op de andere dagen. Gelijkend aan een kantoorbaan werd het werk aangestuurd door mijn horloge, die ongeveer elk half uur afging. Aangegeven door het gepiep van de wekker wisselde ik tussen twee stadia: rechtop staan en via de rechte lijnen van de tegelvloer bewegen / stilliggen onder een uitgevouwde structuurtekening. Het werk probeert kunstmatige structuren die we onszelf opleggen (bijvoorbeeld het raamwerk, het hexadecimale getallen systeem, het tijdsschema) te omarmen uit een menselijk verlangen naar een repetitief comfort. (foto's door Helena Roig)

Gedurende de driedaagse tentoonstelling performde ik van 17:00 tot 20:30 op de opening en van 11:00 tot 18:00 op de andere dagen. Gelijkend aan een kantoorbaan werd het werk aangestuurd door mijn horloge, die ongeveer elk half uur afging. Aangegeven door het gepiep van de wekker wisselde ik tussen twee stadia: rechtop staan en via de rechte lijnen van de tegelvloer bewegen / stilliggen onder een uitgevouwde structuurtekening. Het werk probeert kunstmatige structuren die we onszelf opleggen (bijvoorbeeld het raamwerk, het hexadecimale getallen systeem, het tijdsschema) te omarmen uit een menselijk verlangen naar een repetitief comfort. (foto door Helena Roig)

Hoe georganiseerd te zijn. Hoe om te gaan met de onzekerheden van een adolescent. Hoe om te gaan met verantwoordelijkheden. Hoe de zaken op orde te krijgen. Hoe ambitieus te zijn. Hoe in controle te zijn. Hoe productief te zijn. Hoe verveling te overwinnen. Hoe van slechte gewoontes af te komen. Hoe elke dag op dezelfde tijd wakker te worden. Hoe elke dag op dezelfde tijd naar bed te gaan. Hoe orde en structuur aan te brengen in het dagelijks leven. Hoe elke ochtend een kwartier te mediteren. Hoe slimme aantekeningen te maken. Hoe het meest uit je opleiding te halen. Hoe in contact te blijven met je vrienden. Hoe een website te maken. Hoe meer te lezen. Hoe stevig in je schoenen te staan. Hoe de beste versie van jezelf te zijn. Hoe op een vroege leeftijd met pensioen te gaan. Hoe je dromen achterna te gaan. Hoe een essay te schrijven. Hoe je gedachten uiteen te zetten. Hoe een mindmap te maken. Hoe je schermtijd in te perken. Hoe je dag met energie te beginnen. Hoe je moeder trots te maken. Hoe meer creatief te zijn. Hoe je suikerinname te verminderen. Hoe je lichaamshouding te verbeteren. Hoe assertief te zijn. Hoe voor te bereiden op een presentatie. Hoe een professioneel kunstenaar te zijn.

Hoe georganiseerd te zijn. Hoe om te gaan met de onzekerheden van een adolescent. Hoe om te gaan met verantwoordelijkheden. Hoe de zaken op orde te krijgen. Hoe ambitieus te zijn. Hoe in controle te zijn. Hoe productief te zijn. Hoe verveling te overwinnen. Hoe van slechte gewoontes af te komen. Hoe elke dag op dezelfde tijd wakker te worden. Hoe elke dag op dezelfde tijd naar bed te gaan. Hoe orde en structuur aan te brengen in het dagelijks leven. Hoe elke ochtend een kwartier te mediteren. Hoe slimme aantekeningen te maken. Hoe het meest uit je opleiding te halen. Hoe in contact te blijven met je vrienden. Hoe een website te maken. Hoe meer te lezen. Hoe stevig in je schoenen te staan. Hoe de beste versie van jezelf te zijn. Hoe op een vroege leeftijd met pensioen te gaan. Hoe je dromen achterna te gaan. Hoe een essay te schrijven. Hoe je gedachten uiteen te zetten. Hoe een mindmap te maken. Hoe je schermtijd in te perken. Hoe je dag met energie te beginnen. Hoe je moeder trots te maken. Hoe meer creatief te zijn. Hoe je suikerinname te verminderen. Hoe je lichaamshouding te verbeteren. Hoe assertief te zijn. Hoe voor te bereiden op een presentatie. Hoe een professioneel kunstenaar te zijn.

I’ll have to retreat, and stand on our feet wasting time feeling fine

I’ll have to retreat, and stand on our feet wasting time feeling fine