Marjolein Knottenbelt

236 used Weigingscales

In de serie “Het omgekeerde schilderen “ ben ik vergeten en achtergelaten schilderijen van onbekende kunstenaars gaan verzamelen. Deze “onbelangrijke” werken, verwaarloosd en ongeschikt voor restauratie waren broos bij aanraking. In dit werk heb ik dit onvermijdelijke verval proces versneld en zelfs nog een stap verder genomen. De werken zijn systematisch ontleed van lagen verf, en met archeologische precisie nauwkeurig verwerkt en gecategoriseerd. Dit intieme process van het ongedaan maken van een ander zijn schilderproces onderzoekt nieuwe vormen van bestaan, en tegelijkertijd is het het natuurlijke kringloop proces van vergankelijkheid en nieuw leven. Dit werk onderzoekt hoe ver ik dit schilderproces kan terug brengen naar een andere configuratie waar een nieuwe betekenis ontstaat. In die zin verschuift de draagwijdte van een visuele inhoud, naar een conceptuele significance.

In de serie “Het omgekeerde schilderen “ ben ik vergeten en achtergelaten schilderijen van onbekende kunstenaars gaan verzamelen. Deze “onbelangrijke” werken, verwaarloosd en ongeschikt voor restauratie waren broos bij aanraking. In dit werk heb ik dit onvermijdelijke verval proces versneld en zelfs nog een stap verder genomen. De werken zijn systematisch ontleed van lagen verf, en met archeologische precisie nauwkeurig verwerkt en gecategoriseerd. Dit intieme process van het ongedaan maken van een ander zijn schilderproces onderzoekt nieuwe vormen van bestaan, en tegelijkertijd is het het natuurlijke kringloop proces van vergankelijkheid en nieuw leven. Dit werk onderzoekt hoe ver ik dit schilderproces kan terug brengen naar een andere configuratie waar een nieuwe betekenis ontstaat. In die zin verschuift de draagwijdte van een visuele inhoud, naar een conceptuele significance.

In de serie “Het omgekeerde schilderen “ ben ik vergeten en achtergelaten schilderijen van onbekende kunstenaars gaan verzamelen. Deze “onbelangrijke” werken, verwaarloosd en ongeschikt voor restauratie waren broos bij aanraking. In dit werk heb ik dit onvermijdelijke verval proces versneld en zelfs nog een stap verder genomen. De werken zijn systematisch ontleed van lagen verf, en met archeologische precisie nauwkeurig verwerkt en gecategoriseerd. Dit intieme process van het ongedaan maken van een ander zijn schilderproces onderzoekt nieuwe vormen van bestaan, en tegelijkertijd is het het natuurlijke kringloop proces van vergankelijkheid en nieuw leven. Dit werk onderzoekt hoe ver ik dit schilderproces kan terug brengen naar een andere configuratie waar een nieuwe betekenis ontstaat. In die zin verschuift de draagwijdte van een visuele inhoud, naar een conceptuele significance.

“I don ’t look at EBay and see a collection of still lives,” William Cult said in his discussion about “social photography” . .. but I do.. In this serie I borrowed different foto’s selling caravans from Markplaats (something like eBay). Their initial job solely: a quick point of clarification for seller interest. In my work I collect things, objects or images that speak to me. In these images I recognize connection to previous relationships, functions and history. I am interested in the tension between the two worlds. By taking the images out of their setting and placing them into an unconventional situation, a new space is created. In these pictures the beautiful mix of functional intimacy and sentimental value is mostly overlooked. Their fate uncertain, and most deleted after purpose is served. By lifting them into an art form they skip their fate of vanishing, being lost for ever. Saving them is key, essential is the recognition of intimacy of the other involved.

In de serie “Het omgekeerde schilderen “ ben ik vergeten en achtergelaten schilderijen van onbekende kunstenaars gaan verzamelen. Deze “onbelangrijke” werken, verwaarloosd en ongeschikt voor restauratie waren broos bij aanraking. In dit werk heb ik dit onvermijdelijke verval proces versneld en zelfs nog een stap verder genomen. De werken zijn systematisch ontleed van lagen verf, en met archeologische precisie nauwkeurig verwerkt en gecategoriseerd. Dit intieme process van het ongedaan maken van een ander zijn schilderproces onderzoekt nieuwe vormen van bestaan, en tegelijkertijd is het het natuurlijke kringloop proces van vergankelijkheid en nieuw leven. Dit werk onderzoekt hoe ver ik dit schilderproces kan terug brengen naar een andere configuratie waar een nieuwe betekenis ontstaat. In die zin verschuift de draagwijdte van een visuele inhoud, naar een conceptuele significance.

In de serie “Het omgekeerde schilderen “ ben ik vergeten en achtergelaten schilderijen van onbekende kunstenaars gaan verzamelen. Deze “onbelangrijke” werken, verwaarloosd en ongeschikt voor restauratie waren broos bij aanraking. In dit werk heb ik dit onvermijdelijke verval proces versneld en zelfs nog een stap verder genomen. De werken zijn systematisch ontleed van lagen verf, en met archeologische precisie nauwkeurig verwerkt en gecategoriseerd. Dit intieme process van het ongedaan maken van een ander zijn schilderproces onderzoekt nieuwe vormen van bestaan, en tegelijkertijd is het het natuurlijke kringloop proces van vergankelijkheid en nieuw leven. Dit werk onderzoekt hoe ver ik dit schilderproces kan terug brengen naar een andere configuratie waar een nieuwe betekenis ontstaat. In die zin verschuift de draagwijdte van een visuele inhoud, naar een conceptuele significance.

The serie survivors is about consumerism, about anti-art, but also about recognizing how objects have connection to previous relationships, functions and history.These objects have bypassed their use; mist their function of clothing a human bodying being part of defining their identity. Managing to stay unemployed, they remain perfectly preserved, frozen in time.

This installation considers the contemplation of transience. We are in state of impermanence. Being and disappearing. Fading, slowly diminishing. the mirror is also about truth, There is also the question of our collective identity, about truth and wel as and how we view the self in relation to the past and the present.

intallation;475 trophies 2018 vergankelijkheid 2018 Een aanhoudende strijd, een strijd tegen de stroom van onze vergankelijkheid. Een vergeven race. Als mens zijn we bezig zin aan ons leven te geven in de vorm van prestaties. We streven om iets te betekenen en iets achter te laten. We willen herinnerd worden, en wat betekend hebben. Een tragiek zit in de maat van de installatie; de honderden tropheeen bij elkaar verliezen op deze mannier hun waarde. Devaluatie door aantallen. De vraag is; als iedereen een medaille verdient, zijn we dan nog bijzonder? Het bewijs van succes en prestatie word rest materie zonder functie. onderscheidingen verliezen hun betekenis door de jaren heen, verloren in tijd. Waar gaat onze drang naar erkenning eigenlijk over; is het de menselijke instinctieve drang naar onsterfelijkheid ?