Jos van der Beek

Al meer dan twintig jaar schildert Jos van der Beek stillevens. Aanvankelijk vond hij de ingrediënten voor zijn onderwerpen in het eigen atelier (verfblikken, kwasten etc.) Gaandeweg is het stilleven als onderwerp een minder belangrijke rol gaan spelen. Het is tot aanleiding van een proces geworden. Primair is nu het zoeken naar beeldende en vooral compositorische middelen om de persoonlijke waarnemingen vorm te geven en op evenwichtige wijze te rangschikken op het doek. Van der Beek zegt zelf dat zijn werk steeds een terugblik is op wat eraan vooraf ging. Hij reageert op herinneringen, op beelden die hij heeft gezien, maar ook op zijn eigen werk en dat van anderen. “Ik weet dan dat ik het anders wil doen, en vooral beter!"?. Integer en met kwaliteit als belangrijkste maatstaf waakt de kunstenaar voor herhaling. “Iedere herhaling is immers overbodig"?. Daarom heeft hij ook het liefst zijn eerdere doeken om zich heen teneinde zich ervan te verzekeren dat de nieuwe doeken een stap verder gaan. “Wat in een eerder doek teveel was, kan er in het volgende uit"?. Zijn werkwijze lijkt een continue proces van steeds weer opnieuw beoordelen, met altijd het laatste doek als uitgangspunt. (Ingrid Kentgens, 1997, conservator Bonnefantenmuseum, Maastricht) acrylverf.