www.haagsekunstenaars.nl - Stroom Den Haag

Omschrijving werk

De tragi-komische schilderkunst van Amir Tirandaz Amir Tirandaz wordt in 1984 geboren in Shiraz, één van de oudste steden van Iran die ‘de stad van rozen en nachtegalen’ wordt genoemd. Om aan het totalitaire regime van Ayatollah Khomeini te ontkomen vlucht hij in 2000 met zijn moeder en zuster naar Nederland. Na een aantal jaren met hen in verschillende asielzoekerscentra te hebben doorgebracht wordt hij in 2004 toegelaten tot de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag waar hij in 2009 aan de afdeling Beeldende Kunst afstudeert. Tijdens zijn studie legt hij zich vooral toe op het houden van performances en het vervaardigen van sculpturale installaties waarin hij zijn diepgewortelde verbondenheid met zijn geboorteland op poëtische en politiek kritische wijze tot uitdrukking brengt. Na zijn afstuderen wordt hij aangenomen op het postacademische werkcomplex DNA in Den Haag waar hij zich voor het eerst toelegt op het schilderen. Nauwelijks beschikkend over gedegen vakkennis op schildergebied, begint hij proefondervindelijk op klein formaat portretten te schilderen naar zwart-wit foto’s van oude filmsterren. Het besef dat deze nieuw ingeslagen weg tot mislukken gedoemd kan zijn, dringt zich zo sterk aan hem op dat hij er gaandeweg een motief aan ontleent om zijn schilderkunstige pogingen – en in wezen zijn kunstenaarschap – betekenis te geven. Zonder dat hij daarvoor een conceptuele grond heeft hoeven bedenken heeft Amir Tirandaz zich een schilderkunstig onderwerp toegeëigend waarmee hij een groot deel van zijn artistieke potentieel kan aanboren. Zijn olieverfschilderijen, meestal bescheiden van afmeting en consequent in zwart-wit (“voor kleur is weinig tijd”), hebben alle het menselijk falen tot thema. De sober geschilderde voorstellingen die Amir Tirandaz aan het doek toevertrouwt laten de mens, of datgene wat de mens heeft voortgebracht, zien op het moment dat het noodlot toeslaat of dreigt toe te slaan. Een anoniem personage. angstvallig balancerend op een doorgezakt koord; een man die in het water valt; een uit koers geraakt schip dat stil door de mistige nacht doolt; iemand die struikelt; een flatgebouw dat spontaan in elkaar stort... Amir Tirandaz schildert de tragiek van het leven, waarin de nietige mens steeds weer opnieuw van alles onderneemt om de tijd te trotseren, maar vaak het onderspit moet delven. Hij doet dat niet op zwaarbeladen wijze, maar hanteert de techniek van de slapstick. De tragi-komische voorstelling van een wereld waarin de mens verstrikt is geraakt in een onontkoombaar web van blunders en vergissingen, waar alles zich tegen je keert en je er niets tegen kunt doen. Als een Buster Keaton van de schilderkunst, brengt Amir Tirandaz in luchtige verfstreken het menselijk tekort in een ontwapenend poëtische stijl humorvol in beeld. Zijn schilderijen vormen een prachtige metafoor voor hoe hij zichzelf als kunstenaar en mens ziet. Als iemand die met vallen en opstaan door het leven wandelt en soms, nietsvermoedend, in zijn atelier op een stoel vol natte olieverf plaats neemt. Felix Villanueva