Disciplines: Installatiekunstenaar, Mixed media/interdisciplinair kunstenaar, Omgevingkunstenaar
TOELICHTING OP HET WERK; PROCESSEN & MILIEU’S Het zichtbaar maken van typische processen in verschillende biotopen is een van de voornaamste uitgangspunten in mijn werk. De manier waarop mensen leven, hun omgeving creëren en ontwikkelingen in gang zetten waaraan ze vervolgens zelf weer ondergeschikt zijn maakt mensen behoeftig en kwetsbaar. Ze leven het liefst in verschillende schijnwerelden tegelijk. Zo is de mens een grote manipulator van zijn eigen leefomgeving, en draait er z’n hand niet voor om allerlei biotopen te creëren zoals; auto’s, airconditioning, koelkast, C.V. enz... In dit moderne menselijke model met z’n omgangsvormen en productiewijzen is er geen cel, geen molecuul meer te vinden die zijn eigen “natuurlijke"? weg kan gaan. Bill Mc Gibben maakt in zijn boek “the end of nature"? duidelijk dat, “Het grote ongrijpbare ‘ding’ dat natuur genoemd werd in de loop van de negentiende eeuw definitief in de handen van de mens terechtgekomen was"? Hier maak ik in mijn werk een focuspunt, niet als idealist en noch met de filosofise benadering natuur versus cultuur te plaatsen. Ik werk met een hecht associatief systeem, de betekenis van de motieven veranderd naarmate de context veranderd. Daarbinnen manifesteert zich nog de wens om de kloof tussen publiek en kunst te verkleinen en de ‘esthetiek der natuur’ leent zich daar bij uitstek voor. En diezelfde natuur levert in veel gevallen nog fysiek voedsel op ook, en dat is dan mooi meegenomen! Om dit te bewerkstelligen wend ik specifieke biotopen aan voor andere doelen, door b.v. één enkele parameter te veranderen kan zo’n kleine leefomgeving dan uitgroeien tot een geheel ander milieu, of ik plaats endemische subjecten van de één in de andere biotoop. Meestal maak ik gebruik van de natuur als stuwende kracht binnen deze werkwijze, welke in zijn traagheid toch verrassend snel kan zijn. Door biotopen aan te wenden voor heel andere (mijns inziens veel ‘natuurlijkere’) doelen dan waar ze in eerste instantie voor ontworpen zijn ontstaan een onderhuidse vervreemding, die niet geheel te plaatsen valt omdat deze in velerlei lagen te interpreteren is en tevens een aanval op ons comfort doet. Andere belangrijke facetten van mijn werk zijn; - Purisme, d.w.z ik vind dat elk molecuul binnen het werk mee doet en een functie vervult. - Goed voor jezelf zorgen, één van de redenen waarom ik graag voedsel in mijn werk gebruik. Hetgeen ons terugbrengt tot de essentie, een mens kan tenslotte niet zonder voedsel voor lichaam en geest. Une piece; s'epanouit, fleurit et flétrit. Zeger Reyers
| Titel | Paviljoen |
| Jaartal | 2010 |
| Omschrijving | Golvend landschap voor Renaat Bream |
| Techniek | inoculation |
| Formaat | 20x30 meters |
| Titel | Paviljoen |
| Jaartal | 2010 |
| Omschrijving | 'Paviljoen' Middelheim. Een paviljoen (van het Franse pavillon) is in de architectuur en stedenbouwkunde een losstaand, autonoom bouwwerk of bijgebouw voor ontspanning en/of vermaak. Renaat Bream die in september dit jaar 100 geworden zou zijn geweest, wordt dit jaar geeerd met een Bream-jaar. Het werk is een Hommage aan Renaat Bream die in zijn ideologie de ideale / sociale leefomgeving en het bouwland wilde laten samenkomen op de rand van de bebouwing of zelfs onder de bebouwing doorging. Hij wilde de tegenstellingen tussen de stad en het platteland opheffen. Braem was een sociaal bewogen architect die als ideaal een klasseloze samenleving voor zich zag. Zeger husselet de seizoenen door elkaar, bloeiende narcissen verschijnen eind oktober naast de entree van het Middelheim Paviljoen en bieden tussen de (door de kunstenaar aangebrachte) gevallen herfstbladeren een eerste aanblik van de tentoonstelling. De meeste schetsen voor dit Paviljoen stammen uit Zeger's geboortejaar 1966. In het Paviljoen aangekomen stuit de toeschouwer op een golvende vloer opgebouwd uit autoclastische vormen die verwantschap toont aan de organische vormgeving van het Paviljoen zelf. de vloer is bedekt met zwarte aarde. en doet in de verte lijken op een rollerscatebaan. het was één van de doelstellingen van Braem om spontane ontmoetingen middels de architectuur uit te lokken en er is een lichte parallel denkbaar met de scatebaan waar onder de gebruikers ervan culturele en raciale verschillen niet aan de orde zijn. De Zwarte aarde die een groot gedeelte van het vloeroppervlak van het gebouwtje zal bedekken zal uitgroeien tot een zeer groot Champignon-bed waarvan organische grid van de witte bolletjes een verwantschap heeft met het opengewerkte strakke grid van witte blokjes die de bovenkant muur bepaald waaruit de naar beneden hellende substraatvloer ontspruit. Bezoekers vervolgen de route langs een twee traptreden lager gelegen kabinetje aan de zijkant van de zaal en maken zo een doorsteek om vervolgens midden in de substraatvloer tussen de champignons uit te komen. waar een boonvormige uitsparing, gelijk het grondoppervlak van het bouwsel zelf, in de substraatvloer is vrijgehouden. Champignons (paddestoelen) zijn eigenlijk de vruchtlichamen van een zwamvlok, het haploïde mycelia, deze kunen bestaan uit 7 verschillende sexen en vinden elkaar in een substraat na verstrengeling kan hieruit een diploïde paddestoel ontstaan. waarna deze door een meiose in de lamellen weer haploïde sporen loslaten.. Dit is de ruimte voor spontane ontmoetingen waarnaar Braem streefde in zijn eigen gebouwen. De ulitime Architectuur voor Renaat Braem was, de kunst van het organiseren van het levensmilieu met als doel de stoffelijke en geestelijke bevrijding van de mens. Vooral ook het immateriële acpect van het menselijk leven was belangrijk een rol die in dit huidige werk door de paddestoelen wordt vertolkt. Ook zullen de paddestoelen over de basis princiepes van de architectuur gaan verhalen, zoals een archtect met de zwaartekracht werkt zullen ook de champignons hun stelen krommen teneinde via een geotropische groeiwijze het golvende terein een verticale vector mee te geven alwaar de hoedjes haaks daarop een horizontaal vlak zullen vormen. Doordat de vloer onregelmatig van hoogte is zal het oog van de toeschouwer zich over het algemeen in het midden bevinden tussen; tegen de paddestoelen opkijken en de paarsbruine lamellen te zien of op de paddestoelen neerkijken en de roomwitte hoeden te bezien. Het werk vertolkt de optimistische sfeer van modern wonen voor iedereen uit de jaren 50, maar laat onderhuids ook duidelijk voelen dat het pamflet "Het lelijkste land ter wereld" uit eenzelfde geest kan ontspruiten. Als kunstenaar werd men door Braems verondersteld de werkelijkheid zelf vorm te geven |
| Techniek | inoculation |
| Formaat | 20x30 meters |
| Titel | Rotating Kitchen |
| Jaartal | 2009 |
| Omschrijving | Out of the Frying Pan, Into the Fire “Bad cooks – and the utter lack of reason in the kitchen – have delayed human development longest and impaired it most.” Friedrich Nietzsche “If you can't stand the heat, get out of the kitchen.” Harry S. Truman The kitchen is becoming an increasingly important part of our homes. Architects' ideas of how modern flats should be designed and the increasing number of cooking shows on television in the last years seem to have triggered the transformation of the kitchen from a practical place to a central social space it now is in many modern homes. Originally, the kitchen was like a microcosm in our houses, a practical place where things were being produced, where food was being prepared. The kitchen used to be a working space more than a living space. Nowadays both uses are combined in spacious and loft-like flats with open kitchens. The distance between the cook and his family and guests is minimised by the fluidity with which the living room transforms into kitchen space and dining room. The term ?naked chef', as coined by Jamie Oliver – one of the first TV cooks to have implemented ?fusion cooking' in everyday cooking –, is well in place for these new homes: the cook performs before the eyes of all those present, be it family, friends or people that visit for the first time. It is not by chance that the terms ?cook', ?cooking' and ?kitchen' since long have been used metaphorically. To cook is to create and cooking needs inventiveness as much as it needs discipline. A cook is in the kitchen what a captain is on the bridge of a ship. The above quotes from Nietzsche and Truman of course do not refer to the kitchens we all have in our homes, but to the world outside of this kitchen. The world as a kitchen, where ingredients become food, which is being cooked up, heated, kept in the fridge, reheated, deep-frozen, put in the microwave, thrown away, left to rot... Artist Zeger Reyer must have thought that to visualise the world as a metaphorical kitchen, one must transform the kitchen back into a microcosm, into a world in itself, like he did for his work Rotating Kitchen, commissioned by the Kunsthalle Düsseldorf for the exhibition Eat Art. Zeger Reyer's work is characterised by natural and scientific processes, which he applies to humanise the exhibition space. To name a few examples, he made works in which live mushrooms grow from everyday objects, such as furniture, toys and household machinery. At occasions, Reyers prepared and served the full-grown mushrooms to be eaten at the finissage of the exhibition. Or he sank a Parisian terrace table and chairs into the Westerschelde to lift them months later covered with mussels. He would cook and serve these at the opening of his exhibition, where the audience literally emptied the work of its once living content, leaving only the opened, empty shells attached to the furniture, as if it were a bronze monument. With Rotating Kitchen the artist goes a step further in his use of natural and scientific processes, and in his attempts to humanise the exhibition space by letting the visitor of the museum wonder at the beauty of chaos and decay that the work displays. Imagine a fully equipped kitchen in the middle of an exhibition space, and in which a cook prepares the snacks and serves the drinks for the opening reception of the exhibition. When more than half of the food is prepared and served to the art-loving audience, and when the dishwasher is full and switched on, the cook leaves the kitchen with all the containers with ingredients and pots of herbs and spices open, as well as all half-prepared food out there on the counter with the opened bottles of wine, presumably to take a cigarette break or a toilet stop. When he walks away from the kitchen, it slowly starts to tilt and turn, until it rotates completely around its axis in about fifteen minutes – which it actually will keep on doing for the duration of the exhibition. Everything in the kitchen at first starts to slide and soon to fall on the walls and cupboards when these become the bottom part of the kitchen, and so on. While the kitchen turns it transforms into a big kitchen machine, mixing ingredients, food, spices, herbs, kitchenware, both clean and dirty plates and glasses, wine from the open bottles... Fluids drip from whatever is ceiling to whatever is floor for the next minutes, and paint the inside of the kitchen to slowly leak out of the structure over time to paint the floor around it as well. As such, the kitchen becomes a painting device and a sound device of rattling kitchenware at the same time, while the smells mingle and boost one and another to turn it into a perfume dispenser as well. With its slow rotation and the continuous mixing of ?ingredients', the kitchen becomes a world in itself, a world at which the visitor is left to wonder. The process of change and decay makes visible how we unconsciously waste food, while other people – often just outside of the windows of our comfortable homes – don't have anything to eat and thus consume our rejected but perfectly edible fodder out of garbage cans. But the Rotating Kitchen also offers us the unknown pleasure of a quotidian space – that we all know very well – gone rebellious by turning itself against us, while creating an alternative but equally beautiful plate to please – or tease – our senses. However, the tasting is to experience the ever-changing views and aromas, rather than trying to palate the result like we would with the normal produce of our kitchens. For the Rotating Kitchen, the time that it produced food has long gone. It has become something else, something uncontrollable. You will be relieved when upon arrival home you find your kitchen still in place and unchanged since you left. Roland Groenenboom, 27 August 2009 |
| Techniek | kookkunst |
| Formaat | 400x400x400 |
| Titel | Schuilkerk voor Anas penelope |
| Jaartal | 2008 |
| Omschrijving | De plas aan het Oortjespad heet ‘De Eend’. Een water waar ’s winters in grote getale de eendensoort; Smient, Anas Penelope, of ook wel fluiteend, neerstrijkt om te overwinteren. De Smient broedt o.a. in Scandinavië maar mag s’winters in Nederland met het oog op schadebestrijding verjaagd of geschoten worden. De Smient heeft tijdens zijn reis en overwintering dus een aanzienlijke kans om neergeschoten te worden. Naast de plas stond vroeger een schuilkerk. Deze werd gebruikt door rooms-katholieken want na de reformatie in de 16e eeuw waren de kerken in handen gekomen van de protestanten. In Teckop stond tot halverwege de 19e eeuw zo’n schuilkerk, katholieken uit wijde omtrek kwamen naar deze kerk.Van deze kerk zijn geen afbeeldingen bewaard gebleven, maar aangenomen wordt dat deze Teckopse kerk gelijkenis vertoonde met de traditionele houten architectuur van kerken gebouwd in IJsland. De drijvende kerk op de plas ‘De Eend’ roept de oude schuilkerk van Teckop in herinnering, en verwijst tegelijkertijd naar de houten Scandinavische kerken op de geboortegrond van de Smient.Het kerkje biedt een symbolische schuilplaats voor onze wintergast de Smient. “Een soort thuiskomst”. |
| Techniek | houtskeletbouw |
| Formaat | 3x4x4.5 meter |
| Titel | Hardwater gemeente museum |
| Jaartal | 2007 |
| Omschrijving | Mosa porcelein |
| Techniek | balans /zonder lijm |
| Formaat | variabel |
| Titel | Drumstel |
| Jaartal | 2004 |
| Omschrijving | 100 Oliedrums dansen, pringen & beuken, twee maal daags in de branding van het opkomend tij bij Haamstede. De aanvankelijk nieuwe fris rode en blauwe vaten komen uiteindelijk zeer gehavend uit de strijd. Ook de klank van het drumstel wordt gedurende de twee maanden durende tentoonstelling steeds vlakker en doffer. |
| Techniek | nvt |
| Formaat | 20 X 30 meter maar geluid draagt verder |
| Titel | Aqua-Boogie |
| Jaartal | 2004 |
| Omschrijving | Om ‘Aqua-Boogie’ te bereiken moesten bezoekers in het trappenhuis, met zicht over de twee grote vijvers, naar beneden. Men daalde af tot onder het waterniveau. Hier was een grote onregelmatige, grote donkere ruimte gevuld met gitzwart water waarover zich een houten vlonder uitstrekte, hier en daar stond een bankje op de vlonder van hetzelfde hout. Door de geur van het hout en het water, de gedempte akoestiek, en het bodemloze water, werd het een serene plek. Bijna meditatief. Tot plotseling het wateroppervlak ergens bewoog, en even later ergens anders weer. In het bassin gingen 40 grote zwarte Lederkarpers totaal onzichtbaar hun eigen gang. |
| Techniek | nvt |
| Formaat | gehele kelder van het GEM |
TOELICHTING OP HET WERK; PROCESSEN & MILIEU’S Het zichtbaar maken van typische processen in verschillende biotopen is een van de voornaamste uitgangspunten in mijn werk. De manier waarop mensen leven, hun omgeving creëren en ontwikkelingen in gang zetten waaraan ze vervolgens zelf weer ondergeschikt zijn maakt mensen behoeftig en kwetsbaar. Ze leven het liefst in verschillende schijnwerelden tegelijk. Zo is de mens een grote manipulator van zijn eigen leefomgeving, en draait er z’n hand niet voor om allerlei biotopen te creëren zoals; auto’s, airconditioning, koelkast, C.V. enz... In dit moderne menselijke model met z’n omgangsvormen en productiewijzen is er geen cel, geen molecuul meer te vinden die zijn eigen “natuurlijke"? weg kan gaan. Bill Mc Gibben maakt in zijn boek “the end of nature"? duidelijk dat, “Het grote ongrijpbare ‘ding’ dat natuur genoemd werd in de loop van de negentiende eeuw definitief in de handen van de mens terechtgekomen was"? Hier maak ik in mijn werk een focuspunt, niet als idealist en noch met de filosofise benadering natuur versus cultuur te plaatsen. Ik werk met een hecht associatief systeem, de betekenis van de motieven veranderd naarmate de context veranderd. Daarbinnen manifesteert zich nog de wens om de kloof tussen publiek en kunst te verkleinen en de ‘esthetiek der natuur’ leent zich daar bij uitstek voor. En diezelfde natuur levert in veel gevallen nog fysiek voedsel op ook, en dat is dan mooi meegenomen! Om dit te bewerkstelligen wend ik specifieke biotopen aan voor andere doelen, door b.v. één enkele parameter te veranderen kan zo’n kleine leefomgeving dan uitgroeien tot een geheel ander milieu, of ik plaats endemische subjecten van de één in de andere biotoop. Meestal maak ik gebruik van de natuur als stuwende kracht binnen deze werkwijze, welke in zijn traagheid toch verrassend snel kan zijn. Door biotopen aan te wenden voor heel andere (mijns inziens veel ‘natuurlijkere’) doelen dan waar ze in eerste instantie voor ontworpen zijn ontstaan een onderhuidse vervreemding, die niet geheel te plaatsen valt omdat deze in velerlei lagen te interpreteren is en tevens een aanval op ons comfort doet. Andere belangrijke facetten van mijn werk zijn; - Purisme, d.w.z ik vind dat elk molecuul binnen het werk mee doet en een functie vervult. - Goed voor jezelf zorgen, één van de redenen waarom ik graag voedsel in mijn werk gebruik. Hetgeen ons terugbrengt tot de essentie, een mens kan tenslotte niet zonder voedsel voor lichaam en geest. Une piece; s'epanouit, fleurit et flétrit. Zeger Reyers
| Voorletters | |
|---|---|
| Kunstenaarsnaam/alias | |
| Samenwerkingsverband | |
| Website |
| Academie / instituut & plaats | studierichting / specialisatie | periode van / tot | diploma |
| Rotterdam, Academie van Beeldende Kunsten | 3-D Autonoom | '90 - '95 | J |
| Instituut / docent & plaats | (studie)richting | periode van / tot |
| Lid van Beroeps / Kunstenaarsvereniging | |
|---|---|
| Deelnemer van Kunstenaarsinitiatief |
| jaartal | naam tentoonstellingsruimte | korte omschrijving | solo / duo / groep |
| 2010 | Middelheim museum, Antwerp | ‘Paviljoen’ | SOLO |
| 2010 | Kunstmuseum Stuttgard. | ‘Eating the Universe’, “Rotating Kitchen” | GROEP |
| 2009 | Kunsthalle Düsseldorf, Germany | ‘Eating the Universe’, “Rotating Kitchen” | GROEP |
| 2008 | Paul Thek in the Context of Today's Contemporary Art | ZKM, Karlsruhe, Duitsland | GROEP |
| 2008 | Ouborg-prijs | Oeuvreprijs, Gemeente Den Haag | SOLO |
| 2007 | Museo de la Ciudad | Quito, Equador | GROEP |
| 2004 | GEM, Den Haag | ‘Aqua-Boogie’ | GROEP |
| 2004 | 200 jaar Rijksbouwmeester, ‘Ministerie VROM’ Den Haag. (duo Broos) | Den Haag. (door Broos ism P v Splunter) | DUO |
| 2003 | Biënnale van Havana | Cuba | SOLO |
| 2001 | Witte de With, Rotterdam | 'Onder-tussen II', Hortus Conclusus | GROEP |
| naam | plaats & land |
| Maurits van de Laar galerie | Den Haag NL |
| jaartal | instelling | titel & typering project |
| 2011 | Maurits v/d Laar | Scope Base beurs |
| 2008 | Maurits v/d Laar | Art RotterdContemporary Istanbulam beurs |
| 2007 | Maurits v/d Laar | Art Rotterdam beurs |
| jaartal | instelling |
| '05 | Museo de la Ciudad, Quito, Equador. |
| '03 | Biënnale van Havana, Cuba |
| jaartal | opdrachtgever | plaats / land | typering opdracht | uitgevoerd |
| 2009 | Min.Financiën./De Ned. Munt | Utrecht | ontwerp speciale uitgaven /munt | N |
| 2009 | RIVM | Bilthoven | Kantoor / ‘Ygdrasil’ | J |
| 2009 | Kunst & Bedrijf / A'dam | Leiden | Schetsopdracht, Parkeerdek XL /Luifelbaan | N |
| 2000 | Provintie ZH / Kunstgebouw | Rijswijk | Zuidhollandse Kunst | N |
| 2000 | Fortis bank | Amsterdam | routing & vormgeving collectie tentoonst. | J |
| 2000 | ‘ministerie VROM’ 200 stippen | Den Haag | Jub. 200 Jr. Rijksbouwmeester | J |
| 2000 | CBK Utrecht | Kamerik | Anas Penelope / drijvende schuilkerk | J |
| 2000 | Rijkswaterstaat, kantoor Westraven | Utrecht | werk in nieuwbouw | N |
| jaartal | naam collectie | plaats / land | omschrijving aankoop |
| '06 | AMC kunstcollectie | Amsterdam | Brandslang, Laars (foto's) |
| '03 | Bouwfonds collectie | Hoevelaken / Den Haag | Hardwater (instalatie) |
| '03 | Fortis collectie | Amsterdam | Drumstel (video) |
| jaartal | titel publicatie | uitgever / samensteller, plaats | typering |
| 2010 | Paviljoen | Kaftwerk-Tilburg /Bai-Antwerpen | Catalogus |
| 2010 | Let it Grow | Stroom Den Haag / Thonik A'dam | Stroom Premium publicatie |
| 2010 | Paviljoen | Kaftwerk-Tilburg /Bai-Antwerpen | Catalogus |
| 2010 | Let it Grow | Stroom Den Haag / Thonik A'dam | Stroom Premium publicatie |
| 2009 | Ygdrasil | Kaftwerk-Tilburg | Begeleidend kunstboekje |
| 2009 | Ygdrasil | Kaftwerk-Tilburg | Begeleidend kunstboekje |
| 2007 | Stil-Groeien / Still-Growing | Renate Boere / Stroom Den Haag | Overzicht catalogus / Kunstboek |
| 2007 | Stil-Groeien / Still-Growing | Renate Boere / Stroom Den Haag | Overzicht catalogus / Kunstboek |
| jaartal | instantie, plaats | omschrijving |
| '96 | Fonds bkvb | Startstippendium 2x '96 & '98 |
| '95 | Kunstacademie Rotterdam | drempelprijs |
| '07 | Art Rotterdam | Illy price nominatie |
| '02 | Fonds bkvb | Basisbeurs |
| nevenactiviteit | van | tot |
| Lezing; Kunst in tuinen en parken, Avans Breda | 2006 | 2006 |
| Workshop Design academie, Eindhoven 2e-fase | 2005 | 2005 |
| Workshop Könstfack, Göteborg, Zweden | 2004 | 2004 |
| Worshop, Weimar Universität, Weimar, Duitsland | 2003 | 2003 |
| Lezing Territorial invasions...Piet Zwart institute | 2002 | 2002 |
| Werkperiode EKWC, Den Bosch | 2002 | 2002 |
| Symposium Changing the system Witte de With R'dam | 1999 | 1999 |